Państwo Beata i Marcin Chlebowscy prowadzą w malowniczej miejscowości Antonów koło Jeleniej Góry rodzinną pracownię witraży. Wcześniej Pani Beata zajmowała się projektowaniem architektonicznym, natomiast Pan Marcin zawodowo związany był z pracownią rzeźby i moderatorstwa w Teatrze Wielkim. Do zajęcia się witrażami namówił ich przed laty kolega, sam zajmujący się tą sięgającą średniowiecza techniką, stosowaną początkowo wyłącznie w budownictwie sakralnym. Pomysł ich na tyle mocno zainteresował, że wykorzystując swoje wcześniejsze doświadczenie i umiejętności, zajmują się witrażami już od blisko 25 lat.
Zespół Podolanie z Czerwonej Wody został założony w 1996 r. przez Panią Janinę Kramarzewską, która po wieloletnim śpiewaniu w zespole, ze względu na swój podeszły wiek odeszła z zespołu i funkcję kierownika zespołu przekazała Pani Halinie Nakoniecznej. Pani Halina funkcję tą pełni do dnia dzisiejszego.
Zespół Pogdórzanie początkowo nie nosił takiej nazwy. Był to bowiem zespół koła gospodyń wiejskich. Powstał w 1976 r., czyli 38 lat temu. Na początku był zespołem śpiewaczym. Następnie z potrzeb rozwoju zespołu urodziły się obrzędy teatralne, które wymagały obecności Panów i dlatego zespół zaczął się nazywać Podgórzanie. Współzałożycielem i kierownikiem zespołu jest Pani Teresa Malczewska , natomiast instruktorem muzycznym jest Pan Edward Cybulski, który wstąpił do zespołu w 1979 r. Zespół liczy obecnie 25 osób.
Ostatnie lata życia spędził w Pieńsku pułkownik Władysław Filipkowski, żołnierz Legionów, adiutant Józefa Piłsudskiego, uczestnik wojny obronnej 1939 r. i jeden z komendantów Armii Krajowej. Władysław Filipkowski urodził się 1 maja 1892 r. w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Filipowie na Suwalszczyźnie. Po zdaniu matury w gimnazjum w Suwałkach w 1909 r. rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Przerwał naukę w sierpniu 1914 r. zaciągając się do Legionów. W latach 1914-1917 walczył ze swoją jednostką (1. pułk artylerii polowej) w Karpatach, na Bukowinie i na Wołyniu.
Arnošt Muka uznawany jest za najwybitniejszego humanistę serbołużyckiego XIX i XX stulecia, który w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju serbskiej świadomości narodowej. Przyszły slawista urodził się 10 marca 1854 r. we wsi Wulki Wusyk (Grosshähnchen) koło Budziszyna. Jego ojciec Jan Jurij Muka był właścicielem majątku rycerskiego. W latach 1866-1874 uczęszczał do gimnazjum budziszyńskiego by później podjąć studia uniwersytecie w Lipsku.
Erwin Danker Senioren to zespół z Żytawy. Początki grupy sięgają lutego 2002 roku, kiedy to Demokratyczny Związek Kobiet (Demokratischer Frauenbund e. V.) utworzył śpiewającą grupę oraz kabaret pod kierownictwem Franka Zerba. Erwin Danker został wówczas przydzielony do grupy jako pomocnik. Zgłosiło się tylu uczestników, że obaj panowie musięli podzielić się pracą i kierownictwem. Pan Zerb prowadził kabaret a Pan Danker śpiewającą grupę. Dnia 13. lutego 2003 roku odbyła się pierwsza próba z czternastoma członkami.
