Gotthold Ephraim Lessing był najważniejszym niemieckim poetą okresu Oświecenia. Urodził się w 1729 roku w Kamenz (mieście w powiecie budziszyńskim) jako syn księdza, tam też dorastając. Już jako dziecko wykazywał tendencje do wolnomyślicielstwa i uwalniania się zarówno spod surowej władzy rodzicielskiej, jak i ograniczających jego wolnościowe dążenia religijnych nakazów.
Nazwa kapeli ĘZIBABA pochodzi z języka starosłowiańskiego i oznaczała magiczną istotę, przedstawianą często pod postacią starej kobiety, złej i zrzędliwej. Jest to źródłosłów współczesnej Jędzy, czy Baby Jagi.
Zespół Burkauer Musikanten pochodzi – jak wskazuje nazwa - z Burkau, które leży tuż za Budziszynem – niedaleko granicy z Polską. Zespół powstał w styczniu 1992 roku, krótko po Jesieni Ludów. Pierwszymi członkami zespołu byli Gabi i Karl-Heinz Polensky, Roland Mager, Barnabas Kunze, Ingolf Anders, Matthias Schmidt oraz Matthias Hüsni. Ich pierwszy koncert odbył sie podczas corocznego głównego spotkania Przyjaciół Natury i Stron Rodzinnych w Burkau, w marcu 1992 roku. Wówczas występowali jeszcze bez nazwy i potrafili zagrać 6 utworów, dlatego też niektóre utwory musieli wykonać dwukrotnie. W marcu 1994 zespół zyskał nowego członka - Frank Hohlfeld.
Arnošt Muka uznawany jest za najwybitniejszego humanistę serbołużyckiego XIX i XX stulecia, który w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju serbskiej świadomości narodowej. Przyszły slawista urodził się 10 marca 1854 r. we wsi Wulki Wusyk (Grosshähnchen) koło Budziszyna. Jego ojciec Jan Jurij Muka był właścicielem majątku rycerskiego. W latach 1866-1874 uczęszczał do gimnazjum budziszyńskiego by później podjąć studia uniwersytecie w Lipsku.
Serbołużycki ród Šerachów w niemieckim piśmiennictwie zapisywany Schirach wydał wielu znakomitych uczonych, teologów i pisarzy. Na przykład Adam Boguchwał Šerach (1724-1773) był najwybitniejszym przedstawicielem serbołużyckiego Oświecenia. Ten proboszcz z małej górnołużyckiej wsi Budziszynek (Kleinbautzen) cieszył się międzynarodową sławą w dziedzinie pszczelarstwa i był członkiem znanych towarzystw naukowych.
Fun-Singers to drugi projekt muzyczny prowadzony przez Erwina Dankera, żytawskiego nauczyciela muzyki. Wszystko zaczęło się w Domu dla Osób Niepełnosprawnych w Żytawie. Wtedy to wokół Hartmuta Menzela zebrała się grupa mieszkańców tego domu. Na początku 1996 roku śpiewali z gitarą i nazywano ich zespołem domowym. Ich muzyka stanowiła połączenie dowcipnych piosenek z dźwiękami gitary oraz rytmem. Tak oto 1 września 1996 roku powstał zespół Fun-Singers. Grupa liczyła wówczas siedmiu członków.










