Adolf Traugott von Gersdorf, to postać wybitna i zasłużona dla naszego regionu, zasługująca z pewnością na przypomnienie. Urodził się 20 marca 1744 r. w majątku Rengersdorf koło Zgorzelca w bardzo zamożnej i znanej na Górnych Łużycach rodzinie szlacheckiej. Pierwsze wykształcenie odebrał u guwernerów i w gimnazjum zgorzeleckim. Wkrótce po zakończeniu wojny siedmioletniej 19. letni Gersdorf zapisuje się na uniwersytet w Lipsku, gdzie studiuje historię naturalną, ekonomię, fizykę, geologię oraz historię literatury. Po ukończeniu w 1766 r. studiów (ze stopniem magistra) Gersdorf mógł się pilniej zająć zarządzaniem swojego majątku. W latach 1767-1768 powstała jego wspaniała rezydencja w Unięcicach będących obecnie częścią Pobiednej. Początkowo Gersdorf przebywał tam w miesiącach letnich.
Zaczęło się właściwie od tego co same organizatorki potrafiły robić, czyli od prac ręcznych, od rękodzieła artystycznego, tego co umiały stworzyć z niczego. W ten sposób powstawały różne prace, które w dalszej kolejności były komuś wręczane, albo były zamieniane na środki finansowe darowane przez sponsorów. W ten sposób dały się też poznać w środowisku, że powstają tu różne ciekawe rzeczy i był to również często jeden z powodów, dla których niektóre osoby przyszły.
Zespół Burkauer Musikanten pochodzi – jak wskazuje nazwa - z Burkau, które leży tuż za Budziszynem – niedaleko granicy z Polską. Zespół powstał w styczniu 1992 roku, krótko po Jesieni Ludów. Pierwszymi członkami zespołu byli Gabi i Karl-Heinz Polensky, Roland Mager, Barnabas Kunze, Ingolf Anders, Matthias Schmidt oraz Matthias Hüsni. Ich pierwszy koncert odbył sie podczas corocznego głównego spotkania Przyjaciół Natury i Stron Rodzinnych w Burkau, w marcu 1992 roku. Wówczas występowali jeszcze bez nazwy i potrafili zagrać 6 utworów, dlatego też niektóre utwory musieli wykonać dwukrotnie. W marcu 1994 zespół zyskał nowego członka - Frank Hohlfeld.
Albrecht Eusebiusz Wacław von Wallenstein (właściwie Waldstein), a w języku czeskim Albrecht Václav Eusebius z Valdštejna, urodził się 14 września 1583 r. Heřmanicach koło Nachodu. Był jednym z najwybitniejszych wodzów wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Urodził się w niezamożnej rodzinie szlacheckiej wyznania protestanckiego (bracia czescy). W wieku jedenastu lat został sierotą. Przygarnięty przez wuja ze strony matki, uczył się w szkole braci czeskich w Košumberku, a od jesieni 1597 r. w protestanckim gimnazjum łacińskim w Złotoryi. Od 1599 r. studiował na protestanckiej Akademii w Altdorfie koło Norymbergi.
Hendrik Schöne urodził się w Dreźnie. Z zawodu jest ceramikiem. Jego pracownia znajduje się w Wittgendorf w pobliżu Görlitz, a dokładniej przy granicy z Polską. Posiada stronę internetową, na którą wszystkich serdecznie zaprasza. www.hendrik-schoene-keramik.de. W młodości planował zostać konserwatorem i restauratorem zabytków architektury. Jednak życie płata figle .Podczas wycieczki w góry spotkał kobietę zajmującą się ceramiką. To ona, ta nieznajoma osoba miała znaczący wpływ na jego przyszłe życie. Po inspirującej rozmowie wiedział, że ceramika to jest właśnie to, czym w przyszłości będzie się zajmować. Ukończył naukę w Szkole Ceramiki w miejscowości Naumburg an der Saale.
Fun-Singers to drugi projekt muzyczny prowadzony przez Erwina Dankera, żytawskiego nauczyciela muzyki. Wszystko zaczęło się w Domu dla Osób Niepełnosprawnych w Żytawie. Wtedy to wokół Hartmuta Menzela zebrała się grupa mieszkańców tego domu. Na początku 1996 roku śpiewali z gitarą i nazywano ich zespołem domowym. Ich muzyka stanowiła połączenie dowcipnych piosenek z dźwiękami gitary oraz rytmem. Tak oto 1 września 1996 roku powstał zespół Fun-Singers. Grupa liczyła wówczas siedmiu członków.
