Gerhart Johann Robert Hauptmann (1862-1946) należy do najwybitniejszych pisarzy niemieckich. Ten dramaturg i powieściopisarz, przedstawiciel nurtu naturalistycznego,
gorący miłośnik i gloryfikator piękna krajobrazów sudeckich, w 1912 roku został wyróżniony Literacką Nagrodą Nobla.
Zaczęło się właściwie od tego co same organizatorki potrafiły robić, czyli od prac ręcznych, od rękodzieła artystycznego, tego co umiały stworzyć z niczego. W ten sposób powstawały różne prace, które w dalszej kolejności były komuś wręczane, albo były zamieniane na środki finansowe darowane przez sponsorów. W ten sposób dały się też poznać w środowisku, że powstają tu różne ciekawe rzeczy i był to również często jeden z powodów, dla których niektóre osoby przyszły.
Pan Wojciech Przybylski jest kowalem. Wykonuje sprzęty, które używane są przez rekonstruktorów, rycerzy, bojów w prawdziwych walkach. W jego pracy nie ma miejsca na wykonanie rzeczy, która nie będzie spełniała swojej roli, która się nie sprawdzi. Od tego w jaki sposób dana rzecz została wykonana, przy użyciu jakich materiałów zależy czyjeś zdrowie lub życie. Hełm ma ochronić głowę danego wojownika przed uderzeniami toporem, mieczem, włócznią, czy też innym ciężkim sprzętem. Gdyby został wykonany w sposób niedbały, przy użyciu nieodpowiedniego materiału, ktoś mógłby bardzo ucierpieć.
Hendrik Schöne urodził się w Dreźnie. Z zawodu jest ceramikiem. Jego pracownia znajduje się w Wittgendorf w pobliżu Görlitz, a dokładniej przy granicy z Polską. Posiada stronę internetową, na którą wszystkich serdecznie zaprasza. www.hendrik-schoene-keramik.de. W młodości planował zostać konserwatorem i restauratorem zabytków architektury. Jednak życie płata figle .Podczas wycieczki w góry spotkał kobietę zajmującą się ceramiką. To ona, ta nieznajoma osoba miała znaczący wpływ na jego przyszłe życie. Po inspirującej rozmowie wiedział, że ceramika to jest właśnie to, czym w przyszłości będzie się zajmować. Ukończył naukę w Szkole Ceramiki w miejscowości Naumburg an der Saale.
Erwin Danker Senioren to zespół z Żytawy. Początki grupy sięgają lutego 2002 roku, kiedy to Demokratyczny Związek Kobiet (Demokratischer Frauenbund e. V.) utworzył śpiewającą grupę oraz kabaret pod kierownictwem Franka Zerba. Erwin Danker został wówczas przydzielony do grupy jako pomocnik. Zgłosiło się tylu uczestników, że obaj panowie musięli podzielić się pracą i kierownictwem. Pan Zerb prowadził kabaret a Pan Danker śpiewającą grupę. Dnia 13. lutego 2003 roku odbyła się pierwsza próba z czternastoma członkami.
